2023 – Η Εύα. Φεύγει.
Η Εύα αναχωρεί για το Παρίσι, με σκοπό να τελειώσει τις σπουδές ιατρικής που είχε εγκαταλείψει πενήντα χρόνια πριν, μετά τα γεγονότα του Μάη του ’68. Το έργο περιγράφει την ιστορία ενός ταιριαστού ζευγαριού, του Δάκη και της Εύας, τις κοινωνικές συμβάσεις που καλέστηκαν να φέρουν εις πέρας, καθώς και τους μύθους που δημιούργησαν οι ίδιοι με τη σειρά τους. Η απόφαση της Εύας διαρρηγνύει ξαφνικά την αλληλουχία του κοινωνικού χρόνου και της τάξης, εκθέτει τα μυστικά που δεν εξυπηρέτησαν το σκοπό τους, τις θυσίες που δεν άξιζαν και εν τέλει τις ζωές που δεν ξεδίπλωσαν το δυναμικό τους. Όλοι τους καλούνται, χωρίς να έχουν επιλογή, ν’ αναμετρηθούν με μια άλλη αλήθεια, ο καθένας με το δικό του τρόπο και με τις δικές του συνέπειες. Ποιον πρέπει να εξυπηρετούν οι ζωές που ζούμε, αν όχι την προσωπική μας εξέλιξη και ευτυχία; Πότε είναι αργά για να διεκδικήσουμε αυτό που είμαστε; Έστω και προς το τέλος λοιπόν, σε ποιον ανήκουμε;
Αποσπάσματα από το θεατρικό έργο «Η Εύα. Φεύγει.»:
‘’ΔΑΚΗΣ
Μα για ποια ιστορία μιλάς;
ΕΥΑ
Μιλάω για εμένα και εσένα. Για το πως ξεκινήσαμε. Για τα όνειρα που κάναμε όταν ζούσαμε στο Παρίσι. Για αυτά που πιστέψαμε. Για όλα όσα χάσαμε. Για την πραγματικότητά μας όταν γυρίσαμε στην Ελλάδα. Για τα παιδιά μας, για τα σόγια μας και όλα εκείνα τα «θέλω» του ενός και του άλλου! Τι δουλειά είχαν όλοι τους ανάμεσά μας Δάκη; Γιατί έπρεπε να ικανοποιούμε πάντα κάθε επιθυμία τους;»
ΔΑΚΗΣ
Ποιον δεν υπάκουσε δηλαδή;
ΕΥΑ
Αυτόν που δεν υπακούσαμε κι εμείς το εξήντα οκτώ και βγήκαμε στους δρόμους. Αυτόν τον ίδιο που μας πέταξε έξω από την ιατρική σχολή. Αυτόν που δωροδόκησε η οικογένειά σου για να σε ξαναπάρουν.
Μικρή παύση.
Με συνοπτικές διαδικασίες, απ’ ότι θυμάμαι, ενώ όλοι εμείς οι υπόλοιποι χάναμε τις σπουδές μας. Αλήθεια, πόσοι είμαστε μόνο από το έτος μας στους δρόμους Δάκη,
θυμάσαι;
’’
